To kolejna symboliczna data na polskiej drodze integracji europejskiej. 7 i 8 czerwca 2003r. Polacy w swojej rozwadze i większości odpowiedzieli się za ratyfikacją Traktatu Akcesyjnego podpisanego przez premiera Leszka Millera i ministra spraw zagranicznych Włodzimierza Cimoszewicza w Atenach 16 kwietnia 2003r. 1 maja 2004r. hucznie świętowaliśmy wejście Polski do Unii Europejskiej – wymarzonego przez pokolenia powrotu do wspólnoty państw Europy Zachodniej, kiedy to polska flaga została wciągnięta na maszt w Dublinie obok 15 krajów „starej Unii” i 9 nowych członków. Z kolei 21 grudnia 2007r. tysiące Polaków podróżujących do państw członkowskich Unii nie musiało zatrzymywać się do kontroli granicznej, kiedy weszliśmy do strefy Schengen.

1 lipca 2011r. Polska rozpoczęła Prezydencję w Radzie Unii Europejskiej. Przed polskim rządem czas trudny i odpowiedzialny. Polska prezydencja to zamknięcie negocjacji akcesyjnych z Chorwacją, umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą. To czas trwającego kryzysu gospodarczego i strefy euro, do której choć Polska jeszcze nie należy, to musi zmierzyć się z jej problemami. Celowo pomijam sprawy krajowe i swój stosunek do rządu i jego przygotowań do prezydencji. Po owocach poznamy, trzymam jednak kciuki, by ten okres Polska, jako wiodący kraj regionu i największy nowy kraj członkowski, wykorzystała na swoją miarę, na miarę swoich możliwości i dotychczasowych sukcesów.